Broń biała – szabla i lanca – ta tradycyjna broń kawalerii, wyraża ducha zaczepnego, który zawsze cechował i nadal powinien cechować kawalerię polską.W walce wręcz w jak najjaskrawszy sposób występuje bezpośrednie współdziałanie jednostek i oddziałów, ta naczelna zasada działania na polu bitwy. Tylko ta kawaleria spełni swoje zadania, która będzie miała pełne zaufanie do swej broni i będzie umiała jej użyć. W walce wręcz kawaleria polska musi być panią pola walki.

Do władania bronią białą jeździec:

  1. skierowuje wzrok na oczy przeciwnika (przy pozornikach – na cel),
  2. skraca wodze tak, aby lewa pięść oparła się z góry o szyję końską w połowic jej długości, a ruch jeźdźca podczas władania bronią nie odbijał się na pysku konia; jednocześnie unosi kości siedzeniowe z siodła,
  3. silniej opiera się na strzemieniu tej strony, z której chce walczyć, jednocześnie pochylając (silniej – z lancą, słabiej – z szablą) w tym kierunku wyprostowany tułów.

W kłusie to wszystko powinno następować z kłusa ćwiczebnego. W galopie i cwale jeździec cały czas już jedzie w półdosiadzie i ze skróconymi wodzami, wobec czego opiera się tylko silniej na jedno (z tej strony, z której chce walczyć) ze strzemion, tułów natomiast podnosi w miarę potrzeby (rzadziej – z lancą, zawsze – z szablą).

 Ćwiczenia na drewnianym koniu.

Równolegle z władaniem szablą pieszo, z użyciem pozorników, oraz z władaniem lancą pieszo, należy szkolić rekruta we władaniu lancą i szablą na osiodłanym drewnianym koniu.

Celem tego szkolenia jest nie tylko wykonywanie poprawnych cięć, pchnięć i zasłon, lecz również nauczenie rekruta odpowiedniego dosiadu z bronią w ręku.

Pozorniki należy ustawiać w takiej odległości i odstępie od konia, aby w chwili wykonywania cięcia lub pchnięcia była (odległość) naturalna, tj. taka, z jakiej można skutecznie i swobodnie dosięgnąć bronią przeciwnika.

Po wejściu na koń w myśl rozdziału A jeździec do ćwiczeń we władaniu bronią białą przybiera dosiad opisany w § 151.

Nie wolno na drewnianym koniu udawać jazdy cwałem (stosować dosiad do cwału).

Ćwiczenia na drewnianym koniu należy uważać za ćwiczenia przygotowawcze, których celem jest zapoznanie rekruta z techniką władania lancą i szablą na koniu oraz nauka oceny odległości od przeciwnika.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ